9 نقش آفرینی برتر نابازیگر ان؛ از عزیز آمریکایی تا شهر خدا
به گزارش فدایی داری، زمانی که صحبت از انتخاب بازیگر یا گروه بازیگری به میان می آید، انتخاب درست بازیگر برای نقش ها و به خصوص برای نقش اصلی، می تواند سرنوشت فیلم و فرایند موفقیت یا شکست آن را رقم بزند. چه بسا بازیگرانی بودند که با حضور خود در فیلم، به این اثر هویتی خاص بخشیدند و در نقطه مقابل هم بازیگرانی بودند که به رغم داشتن نام و آوازه، کاری از پیش نبردند و پروژه سینمایی عملا با شکست روبرو شد.
![9 نقش آفرینی برتر نابازیگر ان؛ از عزیز آمریکایی تا شهر خدا 9 نقش آفرینی برتر نابازیگر ان؛ از عزیز آمریکایی تا شهر خدا](https://fadaii.anvarblog.ir/upload/2021/04/27/770ae5401229a-3e824bda0766-79282e29eed.jpg)
در این بین کارگردانانی هم هستند که اعتقاد چندانی به استفاده از بازیگران نامی ندارند و با تبحری خاص، چنان از بازیگران غیر حرفه ای و گمنام بازی می گیرند که پیروزیت فیلم آن ها امری بدیهی به نظر می رسد. در زیر به آنالیز 9 فیلم می پردازیم که بازیگران مبتدی آن ها، نمایشی درخشان از خود در پرده سینما داشتند.
9. مایا تیلور و کیتانا کیکی رودریگز در نارنگی (Tangerine)
- کارگردان: شان بیکر
- محصول: 2015
- نمره متاکریتیک: 86 از 100
با فیلم نارنگی، شان بیکر همان کاری را کرد که اندک فیلم سازان راوی داستان های تراجنسیتی، آن را انجام می دهند. او دنبال چند زن ترنس واقعی رفت تا در فیلم او به ایفای نقش بپردازند. او در حالی که برای ساخت فیلم تحقیق می کرد، با مایا تیلور در حیاط مرکز LGBT برای اولین بار ملاقات کرد. بعد از چند ملاقات در یک رستوران محلی که او درباره زندگی اش به عنوان یک کارگر جنسی داستان هایی را برای او نقل می نماید، بیکر تصمیم می گیرد تا از تیلور و دوست صمیمی اش کیتانا رودریگز به ترتیب در نقش های الکساندرا و سین دی استفاده کند. هر دو بازی پر از صداقت است. چیزی که معمولا در ایفای نقش زنان تراجنسیتی وجود ندارد.
هر دوی این بازیگران نهایت نشاط و واقعی بودن را به کاراکتر های خود می دهند و رابطه دوستی حقیقی ما بین آن ها باعث شده است که سر و کله زدن همیشگی آن ها و حمایت عاطفی آن ها از یکدیگر بسیار باورپذیر باشد. کار آن ها در فیلم نارنگی نه تنها گواهی بر توانایی آن ها به عنوان یک بازیگر زن است، بلکه سندی است بر این که افراد تراجنسیتی باید عهده دار نقش های خود در سینما باشند. لایه های سخت نقش آن ها تنها زمانی آشکار می گردد که بدانیم به چه معنی است که در زندگی واقعی، یک زن تراجنسیتی رنگین پوست باشی.
8. ساشا لین در عزیز آمریکایی (American Honey)
- کارگردان: آندریا آرنولد
- محصول: 2016
- نمره متاکریتیک: 80 از 100
آندریا آرنولد به عنوان یک فیلم ساز به خاطر روش های غیر معمول بازی دریافت از افراد شناخته شده است. ستاره فیلم تنگ ماهی او یعنی کیتی جرویس توسط عامل گروه بازیگری آرنولد در ایستگاه قطار و در میانه دعوا با دوست پسرش کشف شد و برای عزیز آمریکایی هم آرنولد بیشتر از جوانانی که در فروشگاه های والمارت و پارکینگ ها پرسه می زنند، برای گروه بازیگری خود استفاده نموده است.
ساشا لین 22 ساله به عنوان بزرگترین کشف او تا به امروز شناخته می گردد. دختری را که او در یک مهمانی در تعطیلات بهاری، در ساحل شهر پاناما سیتی کشف کرد. تنها چهره او یا خالکوبی هایش، مو های بافته شده اش یا ظاهر آرام کولی وار او نیست که او را به انتخابی فوق العاده به عنوان یک ستاره همواره کنجکاو بدل نموده است بلکه انرژی روحانی که او با خود به پرده سیما می آورد هم دلیل دیگری برای انتخاب اوست. حیرتی آتشین در چشم ها و ترکیبی در حال تغییر از بی باکی و ترس در او موجود است که باعث می گردد نتوانید نگاهتان را از او بردارید. او حتی در کنار بن ویتلی، دزیره اخوان و نل مارشال در بازسازی مجدد فیلم پسر جهنمی به ایفای نقش پرداخته است که می توان از آن به عنوان نقطه عطفی در کارنامه حرفه ای او یاد کرد.
7. کوونجانی والیس و دوایت هنری در جانوران حیات وحش جنوب (Beasts of Southern Wild)
- کارگردان: بن زایتلین
- محصول: 2012
- نمره متاکریتیک: 86 از 100
نمی توان کوونجانی والیس را به عنوان بازیگری غیر حرفه ای به حساب آورد. از آنجایی که او عزیز اسکار شد و به عنوان ستاره فیلم در بازسازی مجدد آنی به ایفای نقش پرداخت. اما زمانی که والیس به کتابخانه عمومی شهر لوئیزیانا قدم گذاشت تا برای جانوران حیات وحش جنوب تست بدهد، تنها 6 سال داشت و هیچ گاه به عمرش در فیلمی بازی ننموده بود. او به مانند آهنربایی در صحنه بود و همه را مجذوب خود می کرد. با آن حرارت و شور و اشتیاق و انرژی فراوان و خلوص و شیرینی بچگانه که دل هر کسی را می برد. این نقش یکی از تأثیرگذار ترین اجرا ها توسط یک بازیگر خردسال است ولی والیس تنها بازیگر غیر حرفه ای نیست که در فیلم بن زایتلین حضور دارد.
دوایت هنری هم به عنوان پدر هاش پاپی یعنی وینک، بازی حیرت انگیزی از خود به نمایش می گذارد. قبل از بازی در این فیلم، او در شهر ترم در ایالت نیواورلئان، یک نانوا بود و کار نانوایی را در کنار بازیگری ادامه داد و در فیلم هایی مثل 12 سال بردگی، تولد یک کشور و سایر فیلم ها حضور پیدا کرد.
6. آریل هولمز در بهشت می داند چه چیزی (Heaven Knows What)
- کارگردان: برادران سفدی
- محصول: 2014
- نمره متاکریتیک: 75 از 100
مشابه فیلم نارنگی، برادران سفدی هم داستان دراماتیک اعتیاد را بر پایه زندگی بازیگر اصلی خود به عنوان یک بی خانمان معتاد هروئین در خیابان های نیویورک بنا نموده اند. بعد از دیدن هولمز در منطقه دایاموند محله منهتن، برادران سفدی با او در رستوران شهر چینی ها ملاقات کردند تا داستان او را بشنوند و بعدا به او پول دادند تا خاطرات خود را بنویسد و او از طریق کامپیوتر های فروشگاه های شرکت اپل این کار را انجام داد. این نوشته تبدیل به بن مایه اصلی فیلم بهشت می داند چه چیزی شد که در آن هولمز نقش دختری به اسم هارلی را بازی می نماید، نسخه ای خیالی از خود او و تمامی افراد شبیه او که همچنان در بازیابی بعد از اعتیاد بودند. بسیاری از فیلم هایی که درباره مواد مخدر ساخته شده اند، همان موضوع تکراری داشتن حالت عصبی بعد از مصرف این مواد و معتادان ملودراماتیک را به تصویر می کشند.
حقیقتی تزلزل ناپذیر در فیلم بهشت می داند چه چیزی وجود دارد که قسمتی از آن مربوط به سبک خاص فیلم سازی کارگردان اثر می گردد اما دلیل اصلی آن به خاطر هولمز و قدرت بی انتهای او و حس بی دریغ اش در اجرای نقش است. باید در اینجا از بادی دورس هم تقدیر ویژه ای داشت که او هم مثل هولمز در خیابان کشف شده است و اجرا های فوق العاده ای از نقش یک دیوانه در فیلم های بهشت می داند چه چیزی و زمان خوب به نمایش می گذارد.
5. الکس هیبرت در مهتاب (Moonlight)
- کارگردان: بری جنکینز
- محصول: 2016
- نمره متاکریتیک: 99 از 100
هر سه بازیگری که در نقش شیرون در فیلم مهتاب ظاهر شدند، قبل از آن که این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم گردد، نسبتا ناشناخته بودند. اما الکس هیبرت تنها نفر از میان این سه نفر بود که تا به حال جلوی دوربین نرفته بود گرچه تجربه بازی در بعضی نمایش های مدرسه را داشت. بازی هیبرت تماما در چهره و بدن او بود، چشمانی که مملو از درد بود و افسردگی ناشی از دل شکستگی که در بند بند ستون فقرات و شانه های افتاده او حضور داشت. در قدرتمندترین صحنه هایی که او در آن ها حضور دارد، به سختی واژه ای بر زبان او جاری می گردد و هنگامی که مادرش با بازی نائومی هریس ناسزا ها را با فریاد بر سر او می کوبد، مثل تکه یخی ایستاده است.
صحنه های او با ماهرشالا علی، بیشترین میزان تأثیر را دارند. زمانی که او از پدرش با بازی علی می پرسد: باد معده چیست؟، خطی از دیالوگ بیان می گردد که توام با معصومیت، ناآگاهی بچگانه و ترسی هوشیارانه از جوابی است که قرار است به او داده گردد. این بازی عمیقا هوشمندانه ای از بازیگری در این سن و سال است. بازی او در سریال درام شای که ساخته لنا ویث است و ریک فاموئیوا آن را کارگردانی نموده است، یکی از نقش هایی است که باید به آن چشم دوخت و توجه ویژه ای به آن کرد.
- بهترین فیلم هایی که هرگز ساخته نشدند؛ 30 پروژه فراموش شده نولان، تارانتینو و…
4. گروه بازیگران شهر خدا (City of God)
- کارگردان: فرناندو میرالیس، کاتیا لوند
- محصول: 2002
- نمره متاکریتیک: 79 از 100
هرگاه که یادی از گروه بازیگران غیر حرفه ای گردد، نام فیلم شهر خدا ساخته فرناندو میرالیس و کاتیا لوند به ذهن خطور می نماید. به خصوص سکانس تشکیل دار و دسته اوباش. این یکی از آزار دهنده ترین سکانس هایی است که تا به امروز در یک فیلم وجود داشته است. آن موقع که رییس گروه مواد مخدر که از آزار دیگران لذت می برد، کودکی تازه به راه افتاده را مجبور می نماید تا تصمیم بگیرد به کدام قسمت بدنش شلیک گردد: دست یا پایش. در واقع تمامی افراد حاضر در این فیلم بازیگر نیستند و شما می توانید وحشتی که زندگی حقیقی آن ها را محاصره نموده است، به عینه مشاهده کنید.
3. آبراهام آتا در جانوران بی کشور (Beast of No Nation)
- کارگردان: کری جوجی فوکوناگا
- محصول: 2015
- نمره متاکریتیک: 79 از 100
به جرأت می توان گفت که جانوران بی کشور ساخته فوکوناگا یکی از برترین فیلم های سال 2015 است و دلیل اصلی آن، ایفای نقش پیروز آبراهام آتا در این فیلم است. او قبل از این که نقش یک بچه سرباز 11 ساله را بازی کند، پسری 14 ساله بود که هیچ گاه در فیلمی حضور نیافته بود و توسط فوکوناگا به هنگام بازی فوتبال در خیابان های کشور غنا کشف شد.
این بازی یکی از اجراهای ویرانگر از بازیگری در این سن است. منتها اگر آن قسمت آزار دهنده از نقش آگو را که شاهد و واضع خشونت ترسناک و تجاوز جنسی است، به شمار نیاوریم. خوش بختانه او در فیلم مرد عنکبوتی: بازگشت به خانه هم نقشی را به دست آورد تا بتوان وجه بازیگوش و روشن این بازیگر خردسال را هم دید و باید منتظر باشیم تا ببینیم قرار است فیلم بعدی او چه چیزی باشد.
2. جیکوب باتالون در مرد عنکبوتی: بازگشت به خانه (Spider-Man: Homecoming)
- کارگردان: جان واتس
- محصول: 2017
- نمره متاکریتیک: 73 از 100
مرد عنکبوتی: بازگشت به خانه پر از بازی های فوق العاده از چهره های کمتر شناخته شده است. از آبراهام آتا گرفته تا ستاره فیلم مردان کوچک یعنی مایکل باربیری. ولی بهترین دوست پیتر پارکر توسط فردی به اجرا در می آید که قبلا او را ندیده ایم. بازیگر 21 ساله این نقش یعنی جیکوب باتالون، نخستین حضور خود به عنوان بازیگر را در نقش ند در این فیلم تجربه نموده است. این بازیگر مقیم ایالات هاوایی، برای خواندن درس بازیگری به نیویورک نقل مکان می نماید و در واقع این فیلم ابر قهرمانی، اولین تست و نقش او به شمار می آید. بازی سرگرم کننده ند در این بازسازی از مرد عنکبوتی یکی از ستاره های آن سال بود و او در حال حاضر چندین نقش را برای فیلم های بعدی خود ردیف نموده است.
1. گروه بازیگری در فیلم گومورا (Gomorrah)
- کارگردان: ماتئو گارونه
- محصول: 2008
- نمره متاکریتیک: 87 از 100
فیلم ماتئو گارونه محصول سال 2008 که درباره سازمان جنایت کار واقع در شهر ناپل به نام کامورا است، عمدتا از بازیگران غیرحرفه ای و محلی های شهر ناپل تشکیل شده است که از قضا ساکن مناطق آلوده به جرم نشان داده شده در این فیلم هم هستند. حتی چند تن از بازیگران به خاطر ارتباط های ادعا شده با خانواده های کامورا دستگیر شده بودند موضوعی که درباره اقتباس سریالی از این اثر هم صادق است. تنها یک بازی برجسته در این فیلم وجود ندارد، اما پیک موتوری 13 ساله ای که نقش آن را سالواتوره آبروتسیزی بر عهده دارد و دو جوان گاگستری که توسط مارکو ماکور و چیرو پترو بازی شده اند، به یاد ماندنی ترین ها در این فیلم هستند. به مانند فیلم شهر خدا، فیلم گومورا هم از بازیگرانی غیر حرفه ای استفاده می نماید تا روی حالت خونسرد آن ها هم در واقعیت و هم در پرده سینما تمرکز کند.
منبع: Screen Crush
منبع: دیجیکالا مگ